Ile języków zna Robert Lewandowski? Prawda Cię zaskoczy!

W przypadku Roberta Lewandowskiego najciekawsze nie jest samo liczenie języków, ale to, jak konsekwentnie wykorzystuje je w karierze. Na pytanie, ile języków zna Robert Lewandowski, najuczciwiej odpowiedzieć: trzy obce na bardzo dobrym poziomie i polski jako ojczysty, przy czym hiszpański jest wciąż rozwijany, a w części ujęć liczy się już jako kolejny język roboczy. To ważne, bo w nowoczesnym futbolu komunikacja w szatni i w mediach często decyduje o tym, jak szybko zawodnik odnajduje się w nowym klubie.

Najbezpieczniej liczyć trzy języki obce i polski

Ja patrzę na to tak: jeśli ktoś chce krótkiej odpowiedzi, to najrozsądniej powiedzieć, że Lewandowski porozumiewa się w polskim, niemieckim, angielskim i hiszpańskim. Jak podaje Polsat Sport, właśnie taki zestaw najczęściej pojawia się w opisach jego kompetencji językowych, z zastrzeżeniem, że hiszpański nie jest jeszcze tak mocny jak niemiecki czy angielski.

Taki podział jest uczciwszy niż suche hasło o „znaniu czterech języków”, bo pokazuje różnicę między pełną swobodą a językiem, którego zawodnik nadal się uczy. To prowadzi do ważniejszego pytania: dlaczego wokół tej liczby w ogóle pojawiają się różne odpowiedzi?

Dlaczego nie ma jednej liczby

W piłce nożnej język to nie egzamin, tylko narzędzie pracy. Jeden redaktor policzy wyłącznie pełną płynność, drugi uzna za znajomość także swobodną komunikację w szatni, a trzeci dorzuci jeszcze język, w którym piłkarz udziela coraz lepszych wywiadów. Właśnie dlatego w przypadku Lewandowskiego można spotkać różne odpowiedzi, i wszystkie mogą być częściowo poprawne.

Sport.pl zwraca uwagę, że po latach w Niemczech i po transferze do Barcelony jego repertuar językowy stał się jednym z wyróżników poza boiskiem. I to jest sensowny punkt odniesienia, bo w realnym życiu klubu nie liczy się szkolna klasyfikacja, tylko to, czy zawodnik potrafi zrozumieć trenera, partnera z ataku i dziennikarza po meczu.

• Jeśli liczysz biegłość pełną, to polski pozostaje oczywisty, a niemiecki i angielski są najmocniejszymi językami obcymi.
• Jeśli liczysz komunikację użytkową, hiszpański też trzeba uwzględnić, bo w Barcelonie jest używany coraz częściej.
• Jeśli liczysz swobodę medialną, znaczenie ma to, czy piłkarz potrafi nie tylko odpowiadać, ale też żartować, doprecyzowywać i prowadzić dłuższą rozmowę.

Dlatego ja nie przywiązywałbym się do jednej sztywnej cyfry. Lepiej najpierw zobaczyć, jakie języki Lewandowski realnie wykorzystuje na co dzień, a dopiero potem oceniać, która odpowiedź jest najbliższa prawdy.

Jakie języki wchodzą w grę w jego przypadku

W praktyce mówimy o czterech językach, ale każdy pełni inną funkcję. To ważne rozróżnienie, bo nie każdy język musi być opanowany w takim samym stopniu, żeby był przydatny w zawodowym futbolu.

Polski jako punkt wyjścia

To jego język domowy i najpewniejsze narzędzie ekspresji. W polskim Lewandowski mówi najprecyzyjniej, najpewniej i bez żadnego wysiłku, co widać szczególnie w rozmowach dotyczących reprezentacji i spraw bardziej osobistych.

Niemiecki jako język urobiony przez lata

Tu nie ma wielkiej tajemnicy: wieloletnia gra w Borussii Dortmund i Bayernie Monachium zrobiła swoje. Niemiecki jest u niego praktycznym językiem zawodowym, a nie tylko „językiem z boiska”. To właśnie ten przypadek pokazuje, że długie życie w jednej lidze potrafi dać zawodnikowi realną przewagę komunikacyjną.

Angielski jako język międzynarodowy

Angielski w piłce jest czymś w rodzaju wspólnego kodu, szczególnie gdy drużyna jest zbudowana z graczy z różnych krajów. Lewandowski używa go swobodnie, co pozwala mu działać bez bariery w kontaktach z mediami, sponsorami i partnerami z drużyny.

Przeczytaj również: Piłkarze ze Szczecina - Kogo naprawdę warto znać?

Hiszpański jako język coraz bardziej użytkowy

To właśnie tutaj widać jego największą ewolucję z ostatnich lat. W Barcelonie hiszpański stał się dla niego językiem codziennej pracy, a nie tylko dodatkiem do kariery. Na tym etapie nie nazwałbym go jeszcze jego najmocniejszym językiem obcym, ale z pewnością nie jest już jedynie szkolną ciekawostką.

Najważniejsze jest to, że każdy z tych języków pełni inną rolę: jeden jest ojczysty, dwa są mocno osadzone w karierze, a czwarty stale rośnie razem z nowym etapem życia zawodowego. Z takiego układu wynika znacznie więcej niż sama liczba.

Co mu daje wielojęzyczność w szatni i poza nią

Wielojęzyczność u Lewandowskiego nie wygląda jak dodatek do wizerunku, tylko jak twarda część warsztatu. W topowym futbolu to przekłada się na kilka bardzo konkretnych rzeczy.

Po pierwsze, skraca czas adaptacji. Zawodnik, który rozumie trenera i kolegów bez pośredników, szybciej odnajduje się w nowych schematach gry. W klubie takim jak Barcelona to ma ogromne znaczenie, bo tempo zmian kadrowych i taktycznych jest wysokie.

Po drugie, wzmacnia pozycję lidera. Kiedy piłkarz potrafi rozmawiać z różnymi grupami w szatni, łatwiej buduje autorytet. Nie chodzi o przemowy na siłę, tylko o to, żeby być naturalnym punktem odniesienia dla młodszych i starszych zawodników.

Po trzecie, poprawia jakość kontaktu z mediami. Dobrze opanowany język pozwala mówić precyzyjnie, bez zbyt dużego ryzyka nieporozumień. W sporcie, gdzie jedno zdanie potrafi żyć przez kilka dni, to realna przewaga.

Ja widzę w tym jeszcze jedną rzecz: jego przykład obala stary stereotyp o piłkarzu, który po wyjeździe z kraju porusza się wyłącznie „na murawie i w przerwach między treningami”. U Lewandowskiego język jest częścią profesjonalizmu, a nie ozdobą do zdjęcia. To właśnie dlatego warto patrzeć na ten temat szerzej niż tylko przez pryzmat jednej liczby.

Gdzie kończy się liczba, a zaczyna realna swoboda

To bardziej uczciwy sposób patrzenia na jego profil niż sztywne liczenie nazw języków. W sporcie najwyższej klasy nie wygrywa bowiem sama znajomość słówek, tylko umiejętność działania w różnych środowiskach bez utraty precyzji, pewności i wpływu na zespół.